Anno 1991, tijdens VIES, de toenmalige introductietijd van de H.S.C. INTAC van Zwijndregt, opperde een groep eerstejaars INTAC’ers het idee om een (gemengd) dispuut op te richten. Toen VIES voorbij was werden er vele bijeenkomsten gehouden en na lang vergaderen was de eerste selectie voor het dispuut bekend, deze selectie noemde zichzelf “De poppenkast”. Omdat de groep veel te groot was werd er een afsplitsing gemaakt en Frank van der Sprong, Marion Muetstege en Michael Straathof legden de werkelijke basis voor het dispuut MÔGØH (de naamkeuze is afkomstig uit het Haagsch en staat voor “goedemorgen”).
Toen de basis was gelegd werd MÔGØH al vrij snel uitgebreid met Rein Breimer. In het begin werd er één of twee keer per week een bijeenkomst gehouden op het destijds overbekende stekkie, Laan van Meerdervoort 440 onder de noemer "vergadering". De precieze inhoud hiervan kwam eigenlijk neer op een avondje borrelen en hier is de grondslag voor onze statuten gelegd, met onder andere de regel: “het dispuutlied is heilig” (wat pas drie jaar later werd geschreven!!!) In het eerste jaar van oprichting zijn vele MÔGØH-tradities geboren waaronder een weekend zeilen, carnaval, etentjes, activiteiten, kroegentochten en borrels.
In het verenigingsjaar 1992 begon MÔGØH grotere en serieuzere vormen aan te nemen. Voor het eerst werd er een W&S-cie (Werving- en Selectiecommissie) in het leven geroepen om het aannemen van nieuwe leden te regelen. Tijdens de W&S periode werden er een aantal borrels georganiseerd, waaronder de befaamde 24-uurs borrel, waar er gekeken werd hoe en hoelang de potentiële leden zich staande konden houden. De eerste W&S periode werd succesvol afgesloten met de aanname van een drietal nieuwe actieve leden; Ewout Hennipman, Marieke Vrisou van Eck en René Speelman.
Ook vond toen het eerste officiële MÔGØH-weekend plaats. De reis ging naar Luxemburg en menig lid heeft een zeer goede herinnering aan het kampvuur tijdens de sneeuwstorm. Door dit succesvolle weekend volgden er al snel meerdere weekenden en wederom werd er een nieuwe MÔGØH-traditie geboren.
Na een spetterende W&S-periode werden in 1993 Arjen van Luttervelt en Nynke van der Woude aangenomen als nieuwe aanwinsten voor het rood-witte gezelschap. Luxemburg werd wederom bezocht en ditmaal bleken zelfs 3 dagen te kort...
In het volgende jaar werden er vijf borrels georganiseerd en natuurlijk de 24-uurs. Tijdens deze beruchte borrel is MÔGØH verrijkt met Alexander Warmink en Sjouke Bosma.
In 1995 heeft MÔGØH een bijzonder goede slag geslagen. Debbie Cortjens, Michiel Aptroot, Nicole Oude Veldhuis-Schinck en Steven op der Heijde werden MÔGØH-lid en hebben alle vier een zeer waardevolle bijdrage geleverd aan het dispuut en INTAC.
Inès Sanchez, Jarka Bloemberg, Marieke Teunisssen en Martin van Leeuwen werden een jaar later lid bij MÔGØH. Tijdens hun W&S-weekend hebben zij bewezen voortreffelijk te kunnen omgaan met kliko’s en de plattegrond van de omgeving Austerlitz.
Arlette van Etten, Hanneke Scholten, Maartje Waller, Marije de Wit en René Brauwers brachten in 1997 het ledental in één klap op 24. Dat MÔGØH in dit geval niet alleen gekozen heeft voor kwantiteit maar zeker ook voor kwaliteit hebben zij in de afgelopen jaren veelvuldig bewezen.
Bij "Boer Kip" werden in 1998 vier nieuwe leden aangenomen. Charlotte Emmelkamp, Matthijs Paardekooper, Martijn van Vliet en Nanda van der Ham. Dit zeer gemêleerde viertal weet alles van Zweden, voetbal, kikkers en knikkers.
Esther Cremer en Monique Jöris werden in 1999 na een zeer enerverend weekend binnengehaald als nieuwe aanwinsten. Deze dames hebben bewezen niet alleen binnen MÔGØH, maar ook zeker daarbuiten hun mannetje te staan.
Het jaar 2000 stond in het teken van het mannelijk geslacht. Bram de Jager, Edward van Loo en Joris Plag werden na hun spetterende filmpresentatie in het sneeuwlandschap van Lunteren geïnaugureerd als nieuwe MÔGØH-leden.
Na de aanname van Denise Helmes, Dolf Paulissen en Jerica Olsthoorn een jaar later bestaat het dispuut uit 18 vrouwen en 18 mannen. De door hen georganiseerde MÔGØH-Dies was een geweldig succes wat aangeeft dat MÔGØH wederom een goede keuze heeft gemaakt.
In 2002 is het alleen het vrouwelijk geslacht gelukt om een plek binnen MÔGØH te veroveren. Hanne Windig en Petra Terwijn werden aangenomen om MÔGØH te versterken en dat gaat ze bijzonder goed af. Met hun toevoeging kwam het aantal MÔGØH-leden op 38.
Het jaar erna kregen twee heren de eer en het genoegen om zich vol trots in het rood-wit te steken. Bas van Schelt en Frederik Hafkemeijer hebben met behulp van de draaideur van het Haagse stadhuis, de bekendste straatmuzikant van Nederland en een geweldig weekend op een superlocatie, hun positie veroverd binnen MÔGØH.
Jelle van der Aart en Aafke Hofman sloten zich in 2006 aan bij MÔGØH. Meer dan regelmatig zijn zij te vinden in de sociëteit van INTAC waar zij het MÔGØH-gevoel vol overgave uitdragen.
In 2006 vierden we ons 3e lustrum met en prachtige reis naar Thailand. Trots keken we terug op de mooie jaren die achter ons liggen. Maar natuurlijk kijken wij ook vooruit. Wij hopen MÔGØH dit jaar wederom te mogen verrijken met een aantal enthousiaste, actieve leden!
Lichting 2006-2007, het jaar van Fred van der Zande, Florian Bankeman, Janneke Vandeursen en Erik Hoekstra. Alle vier hebben ze bewezen het INTAC hart op de goede plaats te hebben, ze hebben alle vier in het SB gezeten en storten zich dit jaar op zowel het besturen van INTAC als INTAC International. Dat hun hart echter ook zo Rood-Wit is als maar kan, is ook al bewezen door onder andere Môgøh in niet alleen Den Haag maar het gehele land bekend te maken.
Lichting 2007-2008, weer vier nieuwe leden rijker! Marjolein Hermans, Leonie Hoogland, Michiel Haarlem en Michael Kop bleken allen over een rood wit hart te beschikken. Zij dragen hun trui met trots en geven ons dispuut MÔGØH nog meer leven.
Lichting 2008-2009 bestaat uit Timo Trimborn, Maaike Verbeek, Coco van Roemburg en Eefje van der Linden. Samen vormen zij de 17e lichting van het dispuut. Deze vier actieve INTAC leden waren onbekend voor elkaar, maar al snel kleuren hun harten rood-wit en vormden zij een leuke lichting. Met behulp van discipline en samenwerkig trotseerden zij een fantastisch weekend en dragen nu vol trots de MÔGØH trui!
Niemand kan ons nu nog aan,
MÔGØH STAAT BOVENAAN!
